updated on the timeline Q2 2010: June 30, 2010:

next Venus orbital position.

Also:

1 base element in HDDesign of 5.466 days ( 6 times 911 , see breaking the code thread') after the Srebrenica massacre:

July 11, 1995 - June 28, 2010 = 5.466 days

World Breaking News

The Canadian Press

Hans van Mierlo, Dutch foreign minister at time of fall of Srebrenica, dies at age 78

THE HAGUE, Netherlands - Former Dutch Foreign Minister Hans van Mierlo has died of liver disease, the social democratic party he helped establish announced. He was 78

Van Mierlo, who died late Thursday, was foreign minister in 1995 when outnumbered and outgunned Dutch peacekeepers looked on helplessly as Bosnian Serb forces overran the Srebrenica enclave in Bosnia and went on to massacre some 8,000 Muslim men.

He quit politics two years later.

Dutch Prime Minister Jan Peter Balkenende said in a statement Van Mierlo worked "with his heart and soul" for four decades to improve Dutch society.

Van Mierlo was one of the founders in 1966 of the Democrats 66. He was Defence Minister from 1981-82 and Foreign Minister from 1994-98.

He is survived by his wife Connie Palmen.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Hans Van Mierlo, de hypocriet

Wed, Feb 4, 2009

D66′er Hans van Mierlo besteeg deze week de hoogste morele ladder en gaf Balkenende een veeg uit de pan vanwege ‘Irak’. De pot verwijt de ketel…

Veel mensen waren een dag later onder de indruk van de woorden van de éminence grise van jojopartij D66. Ik vond het ook mooie woorden, want theoretisch waren ze honderd procent in orde, niets mis mee. Maar wat klonken ze hol uit Van Mierlo’s mond.

Van Mierlo verweet Balkenende in een uitzending van Pauw & Witteman democratische lafheid, omdat hij een commissie inzet om politieke beslissingen te onderzoeken, zich daarmee onttrekkend aan de controle van het parlement.

Ik had graag tegenover Van Mierlo gezeten om hem te herinneren aan het jaar 1998, toen het kabinet Kok-II met steun van D66 een ‘onafhankelijke commissie’ instelde onder leiding van commissaris van de koningin – en PvdA’er – Jos van Kemenade. Die commissie moest onderzoek doen naar de politieke beslissingen omtrent Srebrenica, genomen door een PvdA-premier, met steun van zijn vice-premier van D66.

Tijdens Kok-I, in 1995, viel de Bosnische enclave Srebrenica ten prooi aan de Bosnische Serviërs, die een genocide aanrichtten. De enclave werd ‘beschermd’ door Nederlandse troepen, wiens mandaat mede dankzij instemming van Kok en Van Mierlo echter zó beperkt was dat ze slechts heel licht bewapend waren, en bovendien niet eens hun wapens mochten gebruiken tegen de troepen van oorlogsmisdadiger Mladic toen die Srebrenica binnenviel.

Direct na de val van de enclave volgden Kamervragen, óók aan de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Hans van Mierlo, die samen met premier Wim Kok en minister van Defensie Joris van Voorhoeve in de ‘driehoek’ zat die binnen de Ministerraad als eerste beslist over deelname aan militaire missies.

Maar de echte, politiek gevoelige antwoorden kreeg de Tweede Kamer, alsmede heel Nederland, nooit te horen. Net als Kok draaide en glibberde Van Mierlo als een aal in een emmer snot, zoals tegenwoordig Balkenende doet omtrent zijn politieke steun voor de inval in Irak.

Drie jaar later, in 1998, was de boosheid onder soldaten, Kamerleden, journalisten en eenvoudige burgers zodanig dat Kok – inmiddels aan zijn tweede periode als premier bezig – iets móest doen. Hij stelde toen de commissie Van Kemenade in.

De uitkomsten van die commissie vielen, zoals verwacht en door iedereen voorspeld, erg tegen. De resultaten waren zó onbevredigend dat Kok gedwongen werd om nóg iets te doen. Maar in plaats van een parlementaire enquete, waar iedereen behalve de regeringspartijen op aandrong, koos Kok met volle steun van regeringspartner D66 voor een onderzoek door het Nederlands Instituut voor Oorlogs Documentatie (NIOD).

Daarmee onttrok hij zich, na de commissie-Van Kemenade, wéér aan de controle van het parlement. De stilte van de kant van Hans van Mierlo was echter oorverdovend, vergeleken met het kabaal dat hij nu maakt over Balkenende.

Het onderzoek duurde vier jaar en Kok nam, na presentatie van het NIOD-rapport, uiteindelijk alsnog de politieke verantwoordelijkheid en trad af. Maar pas aan het einde van zijn ambtsperiode.

Saillant detail: door Kok’s aftreden was een politiek-inhoudelijke discussie over de beslissingen en politieke verantwoordelijkheid tussen Tweede Kamer en kabinet niet meer mogelijk. En dat terwijl niemand minder dan fractievoorzitter Jan Peter Balkenende van oppositiepartij CDA wél steeds op zo’n inhoudelijke discussie had aangedrongen, samen met alle andere oppositiepartijen.

Precies zoals de voltallige oppositie nu al enige jaren eist van premier Jan Peter Balkenende in het Irak-dossier.

Pas na de val van het kabinet Kok-II, dus toen de positie van het kabinet niet meer centraal stond, kwam er eindelijk een parlementaire enquete die de conclusies van het NIOD-rapport bevestigde.

Van 1995 tot 2002 gaf Kok hoe dan ook, met volle steun van eerst Hans van Mierlo (die tenslotte vice-premier was) en later, in het tweede kabinet met D66 als regeringspartner, meer prioriteit aan de machtsvraag dan aan waarheidsvinding. Precies wat Balkenende dus sinds 2003 (ook) al doet.

Om dit alles is het van een ongekende hypocrisie dat Van Mierlo nu Balkenende op morele gronden durft aan te vallen op het instellen van een ‘onafhankelijke’ commissie. Om dezelfde redenen is het moreel verwerpelijk te noemen dat juist Van Mierlo nu Balkenende verwijt de machtskwestie centraal te stellen, en te verheffen boven de kwestie van leven en dood.

Ook is het pathetisch om te zien hoe de huidige voorman van D66, Alexander Pechtold, tijdens een debat in de Tweede Kamer het hoogdravende stokje van Van Mierlo over probeert te nemen. Hij vindt het aanstellen van een onafhankelijke commissie een “gotspe”.

Er moet ook wat hem betreft zo snel mogelijk een parlementaire enquete komen, en hij verwijt de PvdA de pas en te onpas dat die partij waarheidsvinding inlevert voor de machtsvraag door Balkenende een hand boven het hoofd te houden. Dat mag zo zijn, maar waar waren Pechtold en zijn partij in 2003-2006?

Oh, wacht. Toen zat D66 met het CDA en de VVD in de regering, en was Pechtold minister in Balkenende’s ploeg. Over de machtsvraag gesproken. D66 heeft jarenlang niets gedaan om een enquete te realiseren. De PvdA was toen vóór zo’n enquete, maar D66 liet zich iedere keer in de houdgreep nemen door CDA en VVD, die steeds weer hun coalitiepartner te kakken zetten door te steunen op stemmen van de LPF-fractie, met wie de VVD en het CDA buiten D66 om óók een Kamermeerderheid hadden. Pechtold is, samen met Van Mierlo, dus wel de láátste die op dit dossier zo hoog van de toren mag blazen.

Hans van Mierlo is een voormalig katholiek, die zoals zovele babyboomers uit de jaren ‘60 af en toe nog steeds gebukt gaat onder zijn religieuze verleden. Maar hij kent de bijbel, en dus ook de zin: “hij die onschuldig is, werpe de eerste steen”.

Het zou mooi geweest zijn als Van Mierlo nou net dát ene pareltje uit dat verder suffe boek in ere had gehouden. Nu lijkt hij eerder een Pontius Pilatus die zijn handen probeert schoon te wassen.

Maar het water stinkt. Vraag het de moeders en vrouwen van Srebrenica maar.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

'Er is zelden zo'n collectieve schuld geweest aan een foute beoordeling'

Hans van Mierlo: 'Vandaag precies tien jaar geleden zat ik in mijn kamer met Joris Voorhoeve en Mohammed Sacirbey, de minister van Buitenlandse Zaken van Bosnië. Het was de ochtend van 11 juli 1995. Vanaf 1 juli was het in Srebrenica een benarde toestand geworden. Daarom deden wij nog een keer het voorstel om te onderzoeken of we de enclave zouden kunnen opheffen en Srebrenica als geheel evacueren.
25 jaar Binnenlands Bestuur: Terugblik 1995



'Sacirbey weigerde dat onder alle omstandigheden. Hij zei tegen ons: Bosnië kan zich niet permitteren om een stuk van zijn territorium op te geven. Een dag later, toen duidelijk was geworden dat Srebrenica door de Bosnische Serviërs was veroverd, had Sacirbey een ontmoeting met Carl Bildt, de man die zich voor Europa met Bosnië bezighield. Jaren later vertelde Bildt mij, dat Sacirbey daar toen zo gelijkmoedig over was dat hij tegen hem zei: "Het lijkt wel alsof ik het erger vind dat Srebrenica is gevallen dan jij." Waarop Sacirbey antwoordde: "Ja, ik vind het op zichzelf natuurlijk ook heel erg, maar eigenlijk had de Bosnische regering Srebrenica al opgegeven." Dat was dus, in tegenstelling tot wat Sacirbey een dag eerder tegen Joris en mij had gezegd, een hele rare move.



'In de dagen daarvoor wisten we al wel dat Mladic en de Bosnische Serviërs aan het opstomen waren. Maar tot het laatste moment dachten we - misleid door inlichtingendiensten van andere landen - dat ze alleen een kortere afsnijding van de zuidelijke route wilden maken, een corridor door onze buitenposten heen. 's Middags rond een uur of een kreeg ik bericht dat Srebrenica zelf nu werd aangevallen. Toen ben ik naar de bunker gegaan, waar Joris Voorhoeve en zijn hele militaire apparaat zaten, en daar heb ik urenlang gesleten, grotendeels aan de telefoon.



Hoog spel



'De kernvraag was de luchtsteun. Men was voortdurend bezig daarom te vragen aan Janvier, de Franse VN-commandant in Bosnië. Het wordt door anderen wel eens gerelativeerd, maar het is een van de cruciale punten geweest. Tot op de dag van vandaag is nog steeds niet de diepste reden opgehelderd waarom die luchtsteun niet kwam - met sterke vermoedens dat er wellicht toch afspraken waren waarvan alleen Mladic en Janvier en misschien president Chirac afwisten.



'Enige tijd eerder was er een grote gijzelneming geweest, een paar honderd Fransen die door Mladic waren gegijzeld. Die zijn op een gegeven moment vrijgelaten en onmiddellijk heeft toen de gedachte postgevat dat daar een prijs voor was betaald. Iedereen vroeg zich af: wat is er toch beloofd om Mladic zo ver te krijgen? De Bosnische Serviërs waren inderdaad als de dood voor de luchtmacht van de VN. 'Je kunt dat nooit bewijzen. Áls zo'n afspraak is gemaakt, dan is die niet op papier gezet. Dus je zult het nooit weten. Maar je moet wel bedenken dat de toezegging dat we zonodig op luchtsteun konden rekenen in 1993 een van de doorslaggevende redenen was waarom de Kamer toestemming gaf om naar Srebrenica te gaan.



'Uiteindelijk is er die elfde juli één luchtaanval uitgevoerd, op het moment dat de Serviërs Srebrenica al binnengingen. Dat waren, geloof ik, zes vliegtuigen waaronder twee Nederlandse, en die hebben één tank van Mladic uitgeschakeld.



'Daarna, terwijl Srebrenica al half gevallen was, kwam het merkwaardige initiatief van de VN om ons te vragen of wij het op prijs stelden dat ze het nog een keer zouden doen. Na de eerste luchtaanval had Mladic al gezegd: "Als dit nog eens gebeurt, gaan wij de heuvel Potocari beschieten." Potocari was een grote mierenhoop: vrouwen, kinderen, mannen, alles was ter bescherming daarheen gevlucht. Dus een beschieting van die heuvel met granaten zou een ramp zijn geworden. Wij hadden ook geen twijfel dat Mladic bereid was zijn dreigement uit te voeren. Daarom heeft Voorhoeve, na overleg met Kok en mij, gezegd: niet doen, in godsnaam geen tweede luchtaanval.



'Later is dat verkeerd uitgelegd, alsof Nederland helemaal geen luchtsteun wilde. Dat blijft een schandelijk stukje cynisme van de VN, met daarin mogelijkerwijs een zeer aanvechtbare rol van Frankrijk. Maar nogmaals, dat is niet te bewijzen.



'Ik heb die dag met iedereen gebeld: met Kofi Annan, met Akashi, de speciale VN-vertegenwoordiger in voormalig Joegoslavië, met mijn Europese collega's. Op een gegeven moment kwam er het wilde voorstel van Chirac om Srebrenica terug te veroveren. Dat heb ik namens het kabinet afgeschoten. Ik dacht: ben je nou helemaal gek. Niemand was daar trouwens voor, alleen Chirac. Het was zó onrealistisch dat ik me later afvroeg: is het ter compensatie van iets anders, heeft Chirac een soort schuldgevoel? Maar het is moeilijk om daarover te praten, want voor je het weet verval je in een beschuldiging die je niet kunt waarmaken.



'Mijn belangrijkste telefoontje was een paar dagen later met Carl Bildt. Zonder dat ik de omvang precies kende, had ik een bang vermoeden. Het woord werd niet uitgesproken, maar de Nederlandse soldaten bevonden zich toch in een gijzelsituatie, en daar moesten ze uit. Tegelijk was er de veiligheid van de bevolking. Daarom belde ik Carl Bildt, die als Europees vertegenwoordiger in Bosnië op dat moment met Mladic vergaderde over de situatie in Srebrenica.



'Ik haalde Carl Bildt uit de vergadering en zei: "Luister, zeg aan Mladic dat wij niet weggaan als er geen controle is, door het Rode Kruis en/of Unhcr, op de achterblijvers, de gevangengenomen mensen." Ik speelde hoog spel. Bildt zei: "Ik heb het begrepen, ik zal het doen." Even later werd gerapporteerd: "Mladic is akkoord."



'Op het moment dat Mladic dat zei, vonden de executies plaats. Hij heeft een totale schijnvertoning gegeven. Ik denk dat Mladic dacht: tegen de tijd dat die controleurs daar zijn, is alles al gebeurd. Dat pokerspel heeft hij gewoon overbluft en ook Carl Bildt stonk daarin. Op grond van die toezegging zijn wij toen onze soldaten gaan evacueren.'



Idealistisch



'Alle gegevens die in de ontwikkeling van het drama Srebrenica een cruciale rol hebben gespeeld, waren al onwrikbaar vastgelegd toen het kabinet-Kok in augustus 1994 aantrad. De keuze voor de plaats, de keuze voor de wapenen, het mandaat. En in politiek opzicht, wat voor mij als minister van Buitenlandse Zaken belangrijk was: het feit was geaccepteerd dat wij geen lid waren van de contactgroep, hoewel wij een belangrijke rol vervulden in een onmogelijke situatie. De samenstelling van die contactgroep was idioot. Dat werd het beste samengevat door mijn vriend Klaus Kinkel, de Duitse minister van Buitenlandse Zaken. Hij zei: "De contactgroep is een vreselijke miskleun. Van Mierlo wil erin en ik wil eruit."



'Ondanks al die bezwaren hadden we toch gemeend Screbrenica te moeten aanvaarden. Omdat het ten eerste voor korte tijd was bedoeld, ten tweede met het uitzicht van een vredesregeling, ten derde met een garantie van Mladic dat de aanvoer altijd door zou kunnen gaan, ten vierde met een niet-aanvalsverdrag, en ten vijfde met de belofte van luchtsteun als er toch zou worden aangevallen. Dat is dus allemaal niet waar gebleken.



'Je kunt die beslissing achteraf lichtvaardig noemen, maar je moet eens terugzien wat een enorme politieke en mediale druk er in 1993 op het kabinet-Lubbers III werd gelegd. Het was overdonderend, niet te geloven eigenlijk. De kranten, de hoofdartikelen, de nieuwsrubrieken, de achter-het-nieuwsrubrieken, alles drukte dezelfde kant op: Doe iets! Doe iets! Doe iets! Er is zelden zo'n collectieve schuld geweest aan een foute beoordeling als toen.



'Normaal deed ik als fractievoorzitter van D66 buitenlandse zaken samen met Doeke Eisma, onze woordvoerder. Maar in 1993-'94 was ik vooral met paars bezig. Ik had een idee in mijn kop om dat paarse kabinet te maken en af te dwingen, en dat was een heidens werk. Achteraf weet je dat je nooit zo'n mandaat had moeten accepteren. Je had je ook beter moeten afvragen waarom de Canadezen zo graag uit Srebrenica weg wilden. En je had het nooit moeten doen - een van de belangrijkste dingen - zonder dat een groot land, het liefst een land dat in de Veiligheidsraad zit, daar medeverantwoordelijkheid voor droeg.



'Er is in de politiek een key question: aan welke kant van het risico ga je staan? Het risico dat je de goeden ten onrechte laat lijden onder de kwaden, of het risico dat je de kwaden ten onrechte laat profiteren van je hulp aan de goeden. Het risico dat je te veel doet, of het risico dat je te weinig doet. Het risico dat je een verantwoordelijkheid op je neemt die je uiteindelijk niet kunt dragen, of het risico dat je je verantwoordelijkheid sowieso niet neemt.



'En dan heb je een land als Nederland, dat zichzelf een beetje neigt te overschatten als het dit soort verplichtingen op zich neemt. Dat komt doordat we een goeie krijgsmacht en goeie soldaten hebben en altijd een idealistisch uitgangspunt hebben gekozen wanneer het ging om zaken van de wereldrechtsorde. Vergeet niet dat de grondlegger van de wereldrechtsorde een Nederlander was, Hugo de Groot.'



Lugubere voortekenen



'Doordat Nederland een middelgroot land is, niet klein en niet groot, heeft het ook de neiging om te weinig cynisch te zijn - in de zin van het bevroeden en doorgronden van de machinaties van grote landen en de gevolgen daarvan bij het uitvoeren van een geïnternationaliseerde opdracht. Nederland was daarin heel erg idealistisch: wij zijn VN-soldaten, dus de VN hebben het commando, anders kan het niet werken. Nederland is geen oorlogvoerend land tegen Servië, Nederland levert troepen aan de VN en die dragen alle verantwoordelijkheid. Dus de Nederlandse begeleiding strekt zich alleen maar uit tot de uitzending zelf, het mogelijk maken dat onze soldaten daar zijn.



'De Fransen doen dat anders. Die zitten in de Veiligheidsraad en die hebben ook een opvatting dat zij de wereld regeren, ook al doen ze dat niet. Zij gaan uit van: Frankrijk speelt een belangrijke nationale rol in de VN. De Fransen redeneren altijd vanuit een patriottisch element en dat doet Nederland absoluut niet. 'Ik heb daar in 2001 in mijn getuigenis voor de Franse Assemblee een venijnige opmerking over gemaakt. Ik vroeg me af of de zaken anders waren gelopen als er een ander land in Srebrenica had gezeten en ik zei toen: "Misschien zou een bataljon uit een groot land beter in staat zijn geweest bevoorrading veilig te stellen of in de allerlaatste dagen luchtsteun te krijgen." Want ik weet zeker dat als daar Fransen hadden gelegen, de zaak totaal aan flarden was gebombardeerd.



'Op de persconferentie van 11 juli 1995 zei Joris Voorhoeve: "Er heeft zich vandaag een ramp van grote omvang, met vergaande consequenties voorgedaan." Dat was grote taal, maar daarbij dacht hij nog niet aan de slachting. Onze opdracht was totaal mislukt en dat was al verschrikkelijk genoeg. Er zat wel de angst achter dat er unheimische dingen konden gebeuren. Je had al vaker gehad dat de Serviërs vreselijk wreed tekeergingen na een overwinning of na een inname, met wraakacties en het fusilleren van mensen. Maar genocide is iets wezenlijk anders; dat is het doelbewust en stelselmatig uitroeien van een hele mannelijke bevolking.



'Ik herinner me wel dat ik in het nachtelijk kabinetsberaad van die dagen heb gewezen op de lugubere voortekenen. Er waren geruchten over de scheiding van mannen en vrouwen en dat was zeker geen prettig teken. Maar daar kon je ook een andere verklaring voor geven, namelijk: de mannen zijn potentiële soldaten, dus die worden krijgsgevangen gemaakt, terwijl de vrouwen en kinderen niet krijgsgevangen worden gemaakt. Ja, welke verklaring neem je dan: de eenvoudige of de kwaadaardige.



'De berichten over de slachting kwamen pas geleidelijk. Op 18 juli nam Jan Pronk, die toen minister voor Ontwikkelingssamenwerking was, als eerste het woord "genocide" in de mond. Dat werd hem door de rest van het kabinet niet in dank afgenomen. Wij zaten nog met de evacuatie van de Nederlandse soldaten en ook los daarvan moet je op zo'n moment toch op je woorden passen. Het kon ook nog oorlogspropaganda van de kant van de Bosniërs zijn. Je had het gevoel van: als het waar is, dan was het toch wel gerapporteerd. De moeilijkheid was daarnaast dat de oorlog gewoon doorging. We hadden die slag verloren, maar op andere plaatsen zaten ook nog Nederlanders. Het was een "going concern" en dan is het erg moeilijk om heldere posities in te nemen.'



Aftreden



'Ik heb mij wel zeer sterk verzet tegen de gang van zaken op 23 juli in Zagreb, de verwelkoming van de Nederlandse soldaten uit Srebrenica. Toen ik hoorde dat zowel de premier als de minister van Defensie als de kroonprins daarheen zou gaan, heb ik tot aan het hoogste niveau alles in het werk gesteld om te voorkomen dat er een feestelijk karakter aan werd gegeven. Joris Voorhoeve zei uiteindelijk: "Ja Hans, je hebt gelijk, maar we gaan het ook heel sober aanpakken." Dat is alleen niet gelukt, want de militairen hadden daar de leiding, en zij hadden een totaal andere invalshoek.



'Ik zag dat aankomen: met de prins en alles erbij, de wereld zou toekijken en zich verbazen over de vreugde van de Nederlanders. 'Joris heeft mij nooit geraadpleegd over de vraag of hij moest aftreden. Voor mijzelf had ik voor mogelijk gehouden dat er zou worden afgetreden, ook door mijzelf. Maar daarvoor was primair nodig dat Joris het zou doen. Hij zei toen tegen mij: "Aftreden betekent dat de soldaten gefaald zouden hebben, en ze lopen toch al sterk het gevaar getraumatiseerd te worden."



'Als Joris was afgetreden, dan was ik waarschijnlijk ook afgetreden. Maar dat weet ik niet zeker, want ik was vice-minister-president en dat zou kabinetscrisis hebben betekend, terwijl je troepen hebt in een land waar oorlog is. Dat kan eigenlijk nauwelijks. Daarnaast - maar dat was secundair op dat moment - was het paarse kabinet nog maar net begonnen en dat was al zo'n groot avontuur. 'In het kabinet is er eindeloos over gesproken: wat moeten we toch doen? Een parlementaire enquête op dat moment vonden we niet gewenst. Het grote bezwaar, dat de zaken mogelijkerwijs scheeftrekt, is dat de Nederlanders dan onder ede staan en de buitenlanders niet. Terwijl het evident is, dat de voornaamste schuld ligt bij het falen van de VN. Die voerde de oorlog en had de opdrachten verstrekt.



'Het Niod-onderzoek, waar we uiteindelijk voor kozen, was helemaal niet zo'n slecht idee: een volkomen objectief onderzoek. Alleen hadden we nooit moeten toestaan dat het over de kabinetsperiode heen werd getild. We hadden moeten zeggen: voordat dit kabinet aftreedt moeten we hoe dan ook een rapportage hebben, al is het maar een deelrapportage. Daarmee hadden wij dan naar de Tweede Kamer kunnen gaan en die had een oordeel kunnen uitspreken. Of we hadden met z'n allen kunnen zeggen: Wij vinden dit zo verschrikkelijk dat wij, los van de werkelijke schuld, als een soort gebaar aftreden.



'Dat is dus wat Kok vier jaar later, in 2002, heeft gedaan. Ik zat op dat moment in Brussel, voor de Europese Conventie, en ik heb laten blijken dat ik verwonderd was. Ik vond het verdedigbaar, maar ook aanvechtbaar. Het was allemaal zuiverder geweest als het kabinet dat verantwoordelijk was voor Srebrenica, in 1998 in zijn geheel een oordeel had kunnen vormen en conclusies had kunnen trekken.'



Onopgelost



'Ik ben heel erg terughoudend over alles wat zich heeft afgespeeld op Potocari, daar waar de grens ligt tussen discipline en morele verantwoordelijkheid, dus waar het het betonen van courage civil betreft, of in dit geval courage militaire. Wanneer hou je op met je aan de regels te houden als er mensen in levensgevaar verkeren? Als ik burger was, zou ik mijn oordeel daarover gemakkelijk vormen, denk ik. Maar als medebetrokkene ben ik uiterst aarzelend om een oordeel te vellen. Het zijn voor mij ook onopgeloste vragen, maar ik durf ze niet aanklagend aan de orde te stellen, omdat ik dat ongepast vind.



'Er is iets heel raars met Srebrenica. Meestal ligt de geschiedenis achter je en juist doordat het zich verkleint, ga je er anders tegen aankijken, krijg je the benefit of hindsight. Maar ik heb gemerkt dat ik eigenlijk nog precies dezelfde dingen vind als direct daarna. Dat komt doordat het drama niet achter me ligt. Het is niet af. 'Op de een of andere manier blijft de vraag je achtervolgen: heb ik wel genoeg gedaan, heb ik op mijn positie wel gedaan wat ik kon? Ik heb daar een onbevredigend gevoel over, terwijl ik niks kan bedenken waardoor ik het had kunnen voorkomen. Misschien had ik tijdens die dagen zelf het vliegtuig moeten nemen naar Washington of naar weet ik wat. Allemaal daden stellen, begrijp je. Is er iets te bedenken waardoor de wereld dan anders gereageerd zou hebben? Daar kom ik niet uit. En dat blijft zo. Ik zie daar geen enkele verandering in komen.'



Terugblik 1995: Srebrenica



Op 11 juli 1995 liepen Bosnisch-Servische troepen onder bevel van generaal Mladic de moslim-enclave Srebrenica onder de voet. In de dagen erna vermoordden zij ruim zevenduizend moslimmannen en -jongens; de ergste daad van genocide sinds de Tweede Wereldoorlog in Europa.



In Srebrenica bevonden zich ook zeshonderd Nederlandse militairen, die vanaf voorjaar 1994 onder bevel van de Verenigde Naties hadden gefungeerd als toezichthouders op het bestand tussen Bosnische Serviërs en Bosnische moslims in deze safe area. De vraag naar de verantwoordelijkheid, en eventuele schuld, van Nederland en zijn militairen heeft ons land sedertdien bijna onafgebroken beziggehouden.



De Tweede Kamer debatteerde in september en december 1995 over Srebrenica en dacht de zaak daarmee af te sluiten. In werkelijkheid volgde een lange reeks onthullingen en speculaties in de media. Steeds opnieuw werd de vraag aan de orde gesteld of Nederland in Srebrenica had gefaald.



In oktober 1996 kreeg het Niod (toen nog Riod geheten) de opdracht een 'historisch-wetenschappelijk onderzoek' in te stellen, dat 'inzicht verschaft in de oorzaken en gebeurtenissen die hebben geleid tot de val van Srebrenica en tot de dramatische ontwikkelingen die daarop zijn gevolgd'.



Dat rapport zou bijna zes jaar op zich laten wachten, tot april 2002. Het eerste kabinet-Kok, waarin de ministers Voorhoeve van Defensie en Van Mierlo van Buitenlandse Zaken de eerste bemoeienis met Srebrenica hadden gehad, had toen al plaatsgemaakt voor het tweede paarse kabinet, waarin Voorhoeve en Van Mierlo geen zitting meer hadden. Premier Kok zag in het Niod-rapport aanleiding af te treden, omdat de 'ernst' van de conclusies 'niet zonder politieke consequenties mag blijven'. Het kabinet volgde hem op 16 april 2002.



Op 25 april 2002 besloot de Tweede Kamer tot een parlementaire enquête over Srebrenica, waarvan het eindrapport op 27 januari 2003 werd aangeboden. De conclusie luidde: 'Er is sprake van een totale onderschatting van het kwaad.'



Op 11 juli 2005 blikte Hans van Mierlo terug op tien jaar Srebrenica.



Hans van Mierlo



Hans van Mierlo werd in 1931 in Breda geboren. Hij studeerde rechten in Nijmegen, werd in 1960 journalist bij het Algemeen Handelsblad, en was een der oprichters van D66. Van 1967 tot 1977 zat hij voor D66 in de Tweede Kamer, de eerste zes jaar als fractievoorzitter. In 1981-’82 was hij minister van Defensie, van 1983 tot 1986 lid van de Eerste Kamer, en van 1986 tot 1994 opnieuw D66-fractievoorzitter in de Tweede Kamer. In augustus 1994 werd Van Mierlo minister van Buitenlandse Zaken en vice-premier in het eerste paarse kabinet. Sinds 1998 is hij minister van Staat.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Hans van Mierlo in this interview:

Quote:

Tot op de dag van vandaag is nog steeds niet de diepste reden opgehelderd waarom die luchtsteun niet kwam - met sterke vermoedens dat er wellicht toch afspraken waren waarvan alleen Mladic en Janvier en misschien president Chirac afwisten.

This is about the air support that was refused so Dutch-bat was unable to defend Srebrenica. Hans van Mierlo expresses his ideas here that he thought there were indeed secret agreements between Mladic and Janvier and perhaps Jacques Chirac, French President during the Srebrenica Massacre.

Quote:

'Ik heb die dag met iedereen gebeld: met Kofi Annan, met Akashi, de speciale VN-vertegenwoordiger in voormalig Joegoslavië, met mijn Europese collega's. Op een gegeven moment kwam er het wilde voorstel van Chirac om Srebrenica terug te veroveren. Dat heb ik namens het kabinet afgeschoten. Ik dacht: ben je nou helemaal gek. Niemand was daar trouwens voor, alleen Chirac. Het was zó onrealistisch dat ik me later afvroeg: is het ter compensatie van iets anders, heeft Chirac een soort schuldgevoel? Maar het is moeilijk om daarover te praten, want voor je het weet verval je in een beschuldiging die je niet kunt waarmaken.

Here he says that Chirac proposed to kick the serbs out of Srebrenica again. Everybody thought Chirac was nuts and Hans thought Chirac proposed this because of he felt guilty to what has happened in Srebrenica

This is a very interesting development.

Quote:

To make it clear: NIOD report about Srebrenica given to Prime Minister Wim Kok, mid March 2002 8 years later or 13 Venus years in Earth days or the timeframe between the 2 Venus transits of our times: Hans van Mierlo dies, Minister of Foreighn Affairs at the time of the Srebrenica massacre. ( March 11, 2010 ) At midpoint or similar as on Venus Transit Midpoint: Milosevic died in his prison in The Hague, The Netherlands ( March 11, 2006 ) This Srebrenica karma is 'expressing' again Again we have a fallen gouvernment in The Netherlands. Pim Fortuyn was killed on May 6, 2002. Elections are coming up... Geert Wilders could be considwered the new Pim Fortuyn. We have to acknowledge our responsibily for the Srebrenica massacre or we will have to learn it the hard way. Also: Who's responsible for the decission to refuse air support asked by the Dutch soldiers on the ground?

Jacques Chirac....Who's responsible?

I have said numerous times that these patterns will eventually unveil who's responsible for the Srebrenica Massacre.........

I thought that the 'echo' timeframe back in 2002 could give a hint....

The Srebrenica massacre started on July 11, 1995 with the fall of Srebrenica and lasted for several days of mass executions of Muslim man and boys.

During the Srebrenica Karma 'echo' of 2002, with Earth at the same orbital position as during the Srebrenica massacre, this has happened that indicates the answer to who else is responsible for the Srebrenica Massacre:

On 14 July 2002, during Bastille Day celebrations, Chirac survived an assassination attempt by a lone gunman with a rifle hidden in a guitar case. The would-be assassin fired a shot toward the presidential motorcade, before being overpowered by bystanders. The gunman, Maxime Brunerie, underwent psychiatric testing; the violent far-right group with which he was associated, Unité Radicale, was then administratively dissolved.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

HDDesign is stronger than any lie

Hans van Mierlo was right but he couldn't prove it.....HDDesign confirms though.

Synchronicity:

So we talk about the Srebrenica Karma 'echo' in 2002......

With Earth at the same orbital poition in 2002 of the start of this Srebrenica drama:

On July 10, 2002:

At a Sotheby's auction, Peter Paul Rubens' painting "The Massacre of the Innocents" (first version) is sold for £49.5million (US$76.2 million) to Kenneth Thomson, 2nd Baron Thomson of Fleet.

Massacre of the Innocents

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Srebrenica Karma:

May 5, 2002 – In the second round of the French presidential election, Jacques Chirac is reelected.
May 6, 2002 – In the Netherlands, politician Pim Fortuyn is assassinated.

Oh yes:

Hirsi Ali: Wilders gaat winnen ( is going to win)

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Oh yes,

Bosnia court indicts Serb for Srebrenica massacre

(Reuters) - Bosnia's state prosecutor on Saturday 13 March indicted a former Serb police commander suspected of taking part in the killing of thousands of Muslims in Srebrenica in 1995, Europe's worst massacre since World War Two.

Nedjo Ikonic, 45, has been in detention since his extradition to Bosnia in January from the United States, where he had been arrested on an international arrest warrant.

According to the indictment, Ikonic was a commander of a special police brigade operating within the Serb Republic interior ministry during the Bosnian 1992-95 war that claimed 100,000 lives.

"As the commander of the special police unit, Ikonic is charged with taking part in a joint criminal enterprise that aimed to kill men and boys from Srebrenica in July 1995," the office of the prosecutor Milorad Barasin said in a statement.

It added that Ikonic took part in the arrest of several thousand Muslim men and boys who tried to escape the eastern Bosnian town through the woods and were detained in a warehouse in the nearby village of Kravice.

"Ikonic is charged with ordering, overseeing and abetting the execution of more than 1,000 Muslims who were detained in Kravice," the office said.

Bosnian Serb forces, commanded by general Ratko Mladic, killed about 8,000 Bosnian Muslim men and boys after the eastern town, which was a United Nations-protected safe zone, fell into their hands in 1995.

Most were killed while trying to escape through the woods, and were either shot or arrested and taken to places of execution before burial in mass graves.

The U.N. war crimes tribunal for the former Yugoslavia in The Hague has sentenced seven Bosnian Serbs for the Srebrenica massacre. Nine more are on trial.

Mladic is still on the run, 14 years after he was indicted. Bosnian Serb wartime leader Radovan Karadzic, who is on trial at the Hague-based court, denies 11 counts of war crimes relating to the Bosnian war, including the genocide at Srebrenica.

The Bosnian war crimes court, set up in 2005 to relieve the burden on the Hague-based tribunal, has put dozens of Bosnian Serbs on trial over Srebrenica. Twelve have been jailed, seven acquitted and seven are still being tried.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

French President Jacques Chirac put forth an offer — never seriously considered and perhaps so intended — to send French troops as part of a multinational force if the Security Council so requested, in order to return the status of Srebrenica to a "safe area."

from Human rights watch

The Fall of Srebrenica and the Failure of UN Peacekeeping

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Don't forget that these patterns will ultimately unveil who's really responsible for the Srebrenica drama. Key issue is the refusal of air support to Dutch-bat, military and politically. Certainly not the soldiers at the scene.

repost from Dreemz:

Dutch,
your website was down for 2 days! I have lots of catching up to do.
Here is something for your "Srebrenica" update?
glad to see you are up and running!


Srebrenica gay theory irks Dutch

Dutch officials have rejected a retired US general's claim that its forces failed at Srebrenica because of poor morale over openly gay soldiers.

A defence ministry spokesman dismissed as "complete nonsense" the remarks by John Sheehan, a former Nato commander.

Gen Sheehan had been speaking at a US Senate hearing on allowing gay people to serve openly in the US military.

He said Dutch leaders had told him that the presence of gay soldiers had contributed to the Bosnian massacre.

Srebrenica was a UN safe haven under the protection of Dutch peacekeepers when, in 1995, Bosnian Serb forces overran the town, killing some 8,000 Muslim men and boys.

Gen Sheehan said the former chief of staff of the Dutch army had told him that the presence of openly gay soldiers in the Dutch peacekeeping force were seen as "part of the problem" which contributed to the fall of Srebrenica.

He argued that since the end of the Cold War, European militaries had changed and he concluded "there was no longer a need for an active combat capability".

'Totally off-target'

This "socialisation" process, Gen Sheehan said, "included open homosexuality" and led to "a focus on peacekeeping operations because they did not believe the Germans were going to attack again or the Soviets were coming back".

"It is astonishing that a man of his stature can utter such complete nonsense," Dutch defence ministry spokesman Roger van de Wetering said in response.

"The Srebrenica massacre and the involvement of UN soldiers was extensively investigated by the Netherlands, international organisations and the United Nations.

"Never was there in any way concluded that the sexual orientation of soldiers played a role."

The Dutch ambassador to the US, Renee Jones-Bos, added in a statement on the embassy's website that she "couldn't disagree more" with the claims by the former general, who retired from the military in 1997.

In the US Senate itself, Senator Carl Levin, chairman of the Armed Services Committee, told Gen Sheehan he was "totally off-target".

Several countries - including Britain, Canada, Australia and Israel - allow openly gay people to serve in the armed services.
Story from BBC NEWS:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/europe/8575717.stm

Published: 2010/03/19 03:52:43 GMT

Court: Srebrenica women cannot sue U.N.

March 30, 2010

(CNN) -- The Court of Appeal at The Hague ruled Tuesday that a group of women cannot sue the United Nations for failing to prevent the massacre in the Bosnian town of Srebrenica in 1995.

The court said it was impossible for the Mothers of Srebrenica to sue because of the immunity granted to the United Nations under international conventions. It said the women have other avenues to try to recover their losses.

The mothers are surviving relatives of the men and boys who died in the massacre. They wanted to sue because they believe the Netherlands and the United Nations failed to prevent the killings, the court said Tuesday.

They allege it was the Dutch U.N. peacekeepers who were to blame, the court said.

In making its decision, the court said it tried to balance the U.N. immunity with the interests of the women.
"The Court of Appeal appreciates that the mothers and their relatives have suffered atrocities," the court said. "The Court of Appeal therefore comprehends entirely that they seek redress for their losses in a court of law. It ruled, however, that the interests of the U.N. must prevail in this case."

Lawyers for the women could decide to appeal to the European Court of Human Rights.

More than 7,000 Bosnian Muslim men and boys were killed at Srebrenica when ethnic Serb troops overran a U.N. "safe area" in July 1995. It was the worst European massacre since World War II.

The U.N. War Crimes Tribunal called the five-day slaughter "the triumph of evil."

The men and boys were among thousands of Bosnian Muslims who had sought refuge in the spa town as the Bosnian Serb army marched toward them. They were protected by 100 lightly equipped Dutch peacekeepers who proved no match for the advancing, heavily-armed Serb army.

Denied reinforcements, the Dutch were forced to stand aside while Serb troops intent on "ethnic cleansing" did their worst -- the peacekeepers even witnessing the summary execution of civilians.

Serbian TV footage showed women and children being separated from the men and put on buses. In a sickening show of "reassurance," Bosnian Serb commander-in-chief General Ratko Mladic -- now the highest-ranking fugitive being sought by the war crimes tribunal -- told the women everyone would be taken out by bus out and safely reunited.

The Commander of the Dutch U.N. troops, Col. Thomas Karremans, told The Hague tribunal in 1996 that he had first requested NATO air strikes when Mladic's troops began their assault on July 6, but that the request was not granted until July 11 when Srebrenica fell. By then, Karremans said, it "was too late and too little."

Karremans said a long Serb blockade before the attack had left the lightly armed Dutch battalion desperately short of food and fuel, but requests for fresh supplies went unheeded.

The United Nations admitted in 1999 that it erred in expecting the 100 Dutch troops to deter the Bosnian Serb army.

The Mothers of Srebrenica describes itself as an association of citizens helping the survivors of the massacre and searching for those missing. It also advocates for getting special status for the town to help with reconstruction and rehabilitation.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Tuesday, 30 March 2010

Serbia debates Srebrenica massacre apology

Serbia's deputies have clashed over a proposed resolution condemning the Srebrenica massacre in 1995 - the worst incident of the Bosnian War.

The draft apologises that Serbia did not do more to prevent the tragedy.

The killing of nearly 8,000 Bosniaks (Bosnian Muslims) was carried out by Bosnian Serb forces - allies of then-Serbian President Slobodan Milosevic.

Meanwhile a Dutch court has rejected an attempt to hold the United Nations responsible for the massacre.

'Shameful'

The head of the pro-Western ruling coalition's group of MPs said during the debate in parliament that the adoption of the resolution would help close a tragic chapter in recent Balkan history.

"Condemning the crime against the Bosniaks of Srebrenica, while paying respect to the innocent victims and offering condolences to their families, will lift the burden off future generations which certain individuals have placed on us," Nada Kolundzija was quoted as saying by Serbia's B92 website.

"What we should do today is to say Serbia does not back those who have committed this crime," she added.

But opposition nationalist deputies criticised the draft, describing it as "shameful" for Serbia.

Velimir Ilic, an opposition MP, said: "Why do you want to put a mark on the future generations that they will never wash away?"

Serbian nationalists have argued that any resolution must also denounce crimes committed by Bosniaks and Croats during the 1992-95 war.

The vote on the document is expected later on Tuesday.

The parliamentary resolution comes after years of denial in Serbia that the Srebrenica massacre even took place, says the BBC's Belgrade correspondent, Mark Lowen.

The government in Belgrade now believes this resolution would help paint the country in a new light, he says, showing that it is determined to face its past and aiming for regional reconciliation and EU membership.

The resolution has been criticised by Bosniaks and Muslims in Serbia because it does not describe the massacre as an act of genocide. It has been recognised as such by the courts of the International War Crimes Tribunal in The Hague.

It is thought the resolution has enough support to pass, despite nationalist opposition.

In an attempt to win over the nationalists, the government has promised another future resolution, condemning all crimes in the former Yugoslavia.

'Safe haven'

Several Bosnian Serbs have been convicted over their role in the Srebrenica massacre, when Bosniak men and boys were taken from their families and shot dead. The town had been designated a UN "safe haven" under the protection of Dutch UN troops.

The wartime leader of the Bosnian Serbs, Radovan Karadzic, is currently on trial in The Hague, while the general accused of masterminding Srebrenica, Ratko Mladic, is still on the run.

Lawyers for the victims' relatives have tried to hold the Dutch government and the UN accountable for failing to stop the massacre.

But on Tuesday, The Hague Appeals Court upheld a 2008 lower court ruling affirming UN immunity from prosecution, which it said was essential for it to be able to carry out its duties around the world.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!

Wednesday, 31 March 2010

Serbian MPs offer apology for Srebrenica massacre

Serbia's parliament has passed a landmark resolution apologising for the 1995 Srebrenica massacre - Europe's worst atrocity since World War II.

The motion, approved by a narrow majority, says Serbia should have done more to prevent the tragedy.

It stopped short of calling the Bosnian war killings a genocide.

The murder of nearly 8,000 Bosniaks (Bosnian Muslims) was carried out by Bosnian Serb forces - allies of then-Serbian President Slobodan Milosevic.

The massacre, in what was supposed to have been a UN safe haven, became a symbol for the atrocities of the Balkan wars.

Meanwhile, a Dutch court has rejected an attempt to hold the United Nations responsible for the killings.

Burden 'lifted'

The resolution - which the Serbian government sees as a crucial step in its attempts to join the European Union - was approved after almost 13 hours of heated negotiations in the Belgrade parliament.

The pro-Western governing coalition managed to pass the motion with a slim majority - 127 MPs voted in favour, out of a total of 250. Only 173 were present for the vote.

"The parliament of Serbia strongly condemns the crime committed against the Bosnian Muslim population of Srebrenica in July 1995," says the text.

It formally extends "condolences and an apology to the families of the victims because not everything was done to prevent the tragedy".

The head of the governing coalition's parliamentary group said during the debate that approval would help close a tragic chapter in Balkan history.

"Condemning the crime against the Bosniaks of Srebrenica, while paying respect to the innocent victims and offering condolences to their families, will lift the burden off future generations," Nada Kolundzija was quoted as saying by Serbia's B92 website.

But opposition deputies criticised the text, describing it as "shameful" for Serbia. Some nationalist politicians voted against, while others abstained in protest.

Velimir Ilic, an opposition MP, said: "Why do you want to put a mark on the future generations that they will never wash away?"

Serbian nationalists had argued that any resolution must also denounce crimes committed by Bosniaks and Croats during the 1992-95 war.

The BBC's Mark Lowen in Belgrade says the resolution comes after years of denial in Serbia that the Srebrenica massacre even took place.

The resolution has been criticised by Bosniaks and Muslims in Serbia because it does not describe the Srebrenica massacre as an act of genocide.

It has been recognised as such by the UN war crimes tribunal in The Hague.

Several Bosnian Serbs have been convicted over their role in the massacre, when Bosniak men and boys were taken from their families and shot dead. The town had been designated a UN "safe haven" under the protection of Dutch UN troops.

The Bosnian Serbs' wartime leader, Radovan Karadzic, is currently on trial in The Hague. The general accused of masterminding the killings, Ratko Mladic, is still on the run.

Lawyers for the victims' relatives have tried to hold the Dutch government and the UN accountable for failing to stop the massacre.

But on Tuesday The Hague Appeals Court upheld a 2008 lower court ruling affirming UN immunity from prosecution, which it said was essential for it to be able to carry out its duties around the world.

Only registered users can see links on this forum! Register or Login on forum!